|
|
|
|
Mexico Email sent 17 December 2008 ..........Chihuahua Well, we are safely in Chihuahua, Mexico.
Here is the first
part of Mexico. Please feel free to inform us if you wish not to recieve
these mails from us. We do not want to fill your inbox with stuff you do
not want. The border crossing
into Mexico went much better than we expected, about two and a
half hours in total. After getting the carnet stamped out of the USA we
drove over a bridge to the Mexican side and the officials showed us to
drive straight though. We stopped where Bruce and Donna (the American
couple that joined us) were waiting for us, they were already finished
with all their paper work, and we walked back to the immigration office
to get our passports stamped. The longest wait was to get the permit
for the GS as the officials did not understand the use of the carnet and
our non-existent Spanish did not help either.
The road south to Chihuahua was really beautiful and the surface
condition was good. The terrain was dry and flat with small shrubs,
very much like the Karoo or Namaqualand. We passed through one or two
little towns that supported the local farming communities. They
consisted of a few small buildings that were a home come convenience
store and a fuel station with a bus stop. It was a nice welcome to
discover that the ‘al banyos’ (toilets) were the sit type and not the
squat over the hole-in-the-ground type.
The flat lands
slowly changed as we climbed in altitude and we went through mountains
with pine trees as we got closer to the Copper Canyon.
The Copper Canyon is a group of canyons consisting of 6 distinct canyons
in the Sierra Tarahumara in the southwestern part of the state of
Chihuahua. The overall canyon system is larger and portions are deeper
than the Grand Canyon in the USA. The famous Chihuahua al Pac'fico
railroad, nicknamed “Chepe”, is both an important transportation system
for locals and a draw card for tourists (both international and
Mexican).
It was a real
surprise to feel how cold it was when we headed out of Creel, we were
getting colder than we ever got before - at one point the temperature
dropped to minus 5 degrees Celsius, brrrrrrr. The route for the morning
was to take a short cut on a scenic mountain road that was 60km’s tar
and about 40km’s gravel. When we enquired about this road we were told
that it was a good quality gravel road, so Bruce would not have to
worry..... well, it sure was a scenic road, houses in the middle of
nowhere, people farming with cattle and growing crops, really beautiful
country life, one corner after the next and even though the tar was in
very good condition, the tight corners were not very Harley friendly,
then came the gravel... my goodness, even the GS had to slow down to 1st
gear to negotiate some of the technical and rocky sections. We take our
hat off to Bruce, he handled his large touring machine like a real pro,
and he can join us on almost any adventure ride after surviving that
road! We called it a day in the town of Yecora. We had another early start with fresh crisp air but this time we knew that we would be heading for the warmer weather. Once again we were blessed with the most amazing scenery, the mountainous roads slowly levelled out into rolling hills with flat areas the closer we got to the coast, and we saw more and more bird life. We even saw a real ‘beep-beep’ the road runner and it crossed the road really quickly before disappearing into the bush... no, there was no coyote chasing it!! We also saw some local little buck in the distance.
Alamos, which was founded in the late 17th century following discoveries of silver in the region. The town has stunning tall, arched, covered verandas or walkways which line the narrow cobble-stoned streets. The great wealth created by the silver mines enabled the founders and residents of Alamos to build scores of Baroque mansions throughout the town; many of these have been bought by foreigners over the past 20 years and are now either private homes or have been made into really expensive hotels. Most of the building in the narrow streets look really plain and simple, even run down with big old wooden doors and wooden shutters but should one of the doors be open and you get to look inside... my goodness it is unbelievable – a beautifully decorated passage / hallway that leads into the most awesome looking courtyard with huge trees and flowers, absolutely stunning. The town has a wonderful plaza with people selling food from little stalls, or just sitting chatting under the very big old trees. There are numerous museums (which we did not visit) and a big old cathedral on one of the squares, another tourist haven.
It was with a sad
heart that we had to say farewell to Bruce and Donna as we headed
further south and they had to return to the USA. Sms sent 30 December 2008.......................... USA number call time finished...................... We are using South African Number again +27825524057, this is a text message only contract so please DO NOT CALL............... Heading out of Gualalupe Sms sent 31 December 2008.................HAPPY NEW YEAR!....We are in Silao Sms sent 1 January 2009...............We will stay two nights in Silao, going site seeing into Guanajuato tomorrow, then we will make our way to Morelia Email sent 3 January 2009...................Morelia We are safely in Morelia and we are staying at the Hostel Allende. Thank goodness they have wifi. Once again we were amazed and blessed by the sites of the old town of Guanojuato. The town with brightly-coloured houses, colonial buildings, cobbled streets, market places and the best manicured tree lined plazas we have seen to date (including Europe) is crammed into the steep slopes of a ravine. The roads twist around the hillsides and before you know it you are in one of the many tunnels that form the underground road network! Epos gestuur 4 January 2009.........................Alamos na Zacatenas We will stay here in Morelia another two days, and possibly one more. We are waiting for that scottish couple to catch up with us, and we will ride together from here and visit the Butterfly sanctuary on our way east. ![]() Mexico het sover al ons verwagtinge oortref. My kennis van Mexico was maar baie beperk, en het nie regtig geweet wat presies om hier te verwag nie. Al die bangmaakstories wat die Amerikaners ons vertel het van Mexico het ook nie gehelp nie. Volgens die gemidelde Amerikaner is Mexico vol gangsters wat jou gaan aanrand en al jou geld gaan steel. Ons het so baie waarskuwings' van hulle gekry dat ons al begin wonder het. Wel, ons kan nou met ondervinding se dat al daardie stories totaal en al bog is. Mexico is fantasties. Die land het nie net 'n pragtige landskap nie, maar ook vriendelike mense en 'n geskiedenis wat nie terug staan vir enige ander area/nasie in die wereld nie. 'The Best is yet to come', soos die engelsman sal se, want in die suide le die geskiedenis dik van die Maya en ander beskawings wat hier geheers het. Kortliks 'n geskiedenis les oor Mexico: Die eerste groot merkwaardige beskawing wat hier geheers het was die Omlecs (1000 - 400 jaar voor Christus) Toe volg die Teotihuacan, en na hulle die Maya, Toltecs en die Astecs. Vroeg in die 16de eeu het die Spanjaarde geland en die res is geskiedenis. Almal van hierdie nasies het stede en geboue agter gelaat vir ons om vandag te bewonder. Ons het sover nog net die Spaanjaarde se bydra gesien in die pragtige koloniale stede van Durango en Zacatecas. Alby hierdie stede is uniek in karakter, Durango is 'n netjiese cowboy
dorp met 'n paar pragtige historiese geboue, maar dis veral
Zacatecas wat ons
beindruk het. Zacatecus se moderne geskiedenis dateer terug na
die1550's, en die vele pragtige geboue en strate getuig van
hierdie koloniale tye. Amper soos Rome, daar
is ou geboue ooral waar jy stap en kyk, die
mees merkwaardiges natuurlik tempels en kerk geboue. Meskien nie
so groot soos die Katedraal in Colone nie, maar net so
indrukwekkend, veral die fyn besonderhede van
die beeldhouwerk aan die buitekante van
hierdie geboue. Die meeste van hulle is ook gebou met pienk kleurige
stene, wat die plekke laat uitstaan bo die res. Ons het een dag
afgesonder om deur Zacatecas te stap en het
dit geweldig interesant gevind. Die stad le
teen 'n heling wat ook grootliks bydra tot die stad se romantiese
gevoel.Durango in die ander kant, het ook mooi historiese geboue, maar dit was
sy cowboy atmosfeer waarvan ons gehou het.
15km uit die stad is 'n plek met die naam van Villa Del Oeste. Dit was gebou terug in die 1960's om
Cowboy films te maak ,en was sederdien die
plek waar vele films gemaak was, selfs die
meer onlangse Mask of Zoro. Die geboue is net soos jy dit sien in die
films, met 'n perdestal/blacksmith, bank, saloon, sherrif/tronk,
ens. Daar was 'n paar akteurs wat in cowboy-drag rondgeloop het om die plek 'n
meer ware gevoel te gee. Die akteurs het later
'n vertoning gedoen wat dietoeriste baie geniet het. Van Alamos af het ons kuslangs suid gery tot so 30km voor Mazatlan, waar ons per ongeluk op die pragtige dorpie, El Quelite afgekom het en die
nag spandeer het. El Quelite is 'n pragtige klein dorpie met klip-strate.
Die plaaslike inwoners het so 7 jaar gelede besluit om die dorpie 'op die
map' te sit en het baie moeite gedoem om hul huise en strate te restoreer. Ons
hotel kamer was maar baie basies, maar dit was die goedkoper opsie en
goed genoeg vir gaharde toeriste soos ons. In die dorp is 'n resturant wat
meeste van die toeriste lok. Ons 'moes' natuurlik gaan kyk het en het
soos konings geeet. Na El Quelite het ons besluit om die toeriste stad van
Mazatlan en die kuslyn 'n skip te gee, pryse van akomodasie het aan die
duur kant gelyk, en die binneland het baie meer interesant geklink volgens
ons Lonely Planet gids. Op pad vanuit
Mazatlan het ons vir Andy en Maya
(http://www.adventuresidecar.co.uk/)
ontmoet, hulle toer ook vanaf die VSA af na Argentinie met 'n Truimph 900 en side-car. Dit was so lekker om
met hulle tyd te spandeer en het besluit om verder aan weer te ontmoet,
aangesien hulle kersdag in Mazatlan wou wees en ons in Durango. Die pad
tussen Mazatlan en Durango was geweldig kronkelrig, maar ook pragtig en
bergagtig. Dit het ons heel dag geneem om die 300km van draaie af te le.Die pad tussen Durango en Zacatecas was meer gelyk en oop, nie veel meer as bees-plase wat hier is nie. Net buite Zacatecas het ons ons eerste ruines besoek by La Quemada. Selfs
die kenners is nie seker van die presiese geskiedenis van die ou stad op
die berg nie, aangesien dit so ver weg is van die res van die sou tede
in die suide. Ons het 'n lekker 'work-out' gehad om die vele trappe te klim,
die stad was gebou bo op 'n berg, en die uitsig van bo af is pragtig.
Die ouens wat hier gebly het moes reuse gewees het, want die meeste trappe
is knie-hoogte! Ek is ook bly om met julle mee te deel dat die GS nog 100% loop met geen
probleme nie. GS entosiaste sal ook bly wees om te hoor dat die ewenaar
nog tip top is na 14,000km sedert die modifikasie.Email sent 12 January 2009.............Zacatecas to Teothuacan La Quemada, about 45km south of Zacatecas, was the first ancient ruin site that we visited. It is built on the slope of a hill and the exact history and purpose of the site is not known. We got our fair share of exercises as we negotiated the steep and high staircase which leads to the sites upper levels. Apparently only 1% of the site has been excavated, so in years to come I’m sure we will hear who built the site. We huffed and puffed our way to the top – but we enjoyed ourselves tremendously! On our way back down to the parking area, we stopped at the little curio shop to buy a cooldrink, as we were paying we noticed the unusual shop counter – it was glass cages which had some of the local snakes on display, yes live snakes!! We ended up staying the night in Teocaltiche, another town with an old quarter. It is just so amazing to see how many old cities there are in Mexico.
We travelled through some big cattle ranch country. The cattle seem to be well fed and healthy; and most of the time where you see the cattle you see horses in groups of 10 to 15. Oh, and every now and then, you see cowboys riding their horses to or from a village, or in the village – it’s so cool! The last bit of the journey into Guanajuato was a bit boring as we did it on a toll road to by-pass the big city of Leon. As we got into Guanajuato we were greeted by a sea of colour. This was by far the most brightly coloured houses and buildings we had seen so far. The streets were very busy with cars and people, so we followed the slow traffic towards the ‘Centro’ – my goodness what a surprise – the cobbled streets became really narrow and lead into an underground road network that is totally mind boggling – every now and then the tunnels opened at the top to reveal brightly painted houses clinging to the rocks high above and then we were back in a tunnel again. We got hopelessly lost as firstly, I could not read the map in the dark and secondly the underground road network is not on the map! We popped out in the top of the town somewhere, studied the map and headed off in the direction where we thought we were, only to turn the corner and enter another tunnel that would go left and right and had many turn offs along the way. The road network is a one-way system, so there is no way to make a u-turn; you have to follow the road and see where you end up. We eventually found ourselves way up above the main part of the town and tried to orientate ourselves and move back to the ‘Centro’ – above ground! We headed down – and I mean down – the cobbled road was extremely steep and at one time it was so narrow that we thought we were on a foot path until a car turned out of a side road in front of us. It was unbelievable; we could not believe that a car could fit around some of the corners without getting a ding!! We followed the car as it snaked down through the houses and all of a sudden we found ourselves right in the centre ‘Centro’ of the old quarter, hallelujah, Praise the Lord. The city is full of neat little plazas with the most immaculately manicured trees and colourful flower beds in the centre. The pathways through the plazas and around the edge have big benches on which you can sit as you watch the people walk by or to relax and read a book. Most of the plazas have little stalletjies where you can buy chopped up fruit, boiled or roasted corn-on-the-cob and the weirdest looking chips (crisps) – the locals love to put hot sauce (like Tabasco or Nali Gold) on their crisps – like having the dip and the chips in one packet, in fact I’ve seen them put the hot sauce on the corn and on frozen fruit lollies – how weird is that.... The plazas and street restaurants are frequented by singing amigos who strum a local tune on the guitar for you, it is a joyous atmosphere right through the day, a place where families come to relax and watch the sun-set.
The overland
couple that we met outside Mazatlan, on the Triumph with the
side-car, Miya and Andy joined us at the hostel and we travelled
together to the monarch butterfly sanctuary. The road up to the
sanctuary twisted and turned up the mountains and through the
valleys. The more we climbed in altitude, the more spectacular
the scenery. The trees got bigger and bigger, with thick
vegetation and vines hanging down the trunks, some of the
parasite plants that were growing high up on the branches were
in bloom with the most amazing bright pink, almost red, flower
hanging down. At one point we stopped to check the map and the
friendly locals who had been working on some vehicles asked if
they could assist. Well, it was not long before we had our own
private guide riding a shiny white, well looked after Harley
Davidson but still leaking oil; and an assistant guide on a
150cc Italica scooter. Hector was an absolute star, he guided
us all the way to the last turn-off, then after having a
cooldrink together he headed back into town and we did the last
few kilometres to the Cerro Pellon Monarch Butterfly Reserve.
Oh for those that are wondering, we had a quiet New Year’s celebration over pizza and coffee, in Silao. We've also uploaded new videos on youtube for those who whould like to see. (search: jc4ever2)
Die volgende
oggend na ons Teothuacan besoek het, het ons weer in die
pad geval en in 'n Oostelike rigting gery. Die paaie
rondom die groot Mexico Stad is sleg, en elke liewe
dorpie het spoed hobbels wat jy in eerste rat moet oor
ry, anders breek dit jou voertuig. Na so uur of
wat se ry het die spoed hobbels het my redelik op hol
gehad, want ons het minder 50km in amper 2 ure afgele.
Dis toe dat ons maar besluit het om eerder die tolpad te
vat en uit die stadsgemors uit te kom. Teen die namiddag,
na so 200km is ons by Puebla, 'n groot koloniale stad
Oos van Mexico Stad. Die midde stad van Puebla is
pragtig met geboue wat terug dateer tot die 16 en 17de
eeu! Die hotel waarin ons gebly het was ook nogals oulik
en weereens kon ons die GS in die ontvangs portaal
intrek vir die nag. Ons het so bietjie rondgestap in die
namiddag (in Puebla), en het die pragtige senter plein
en die kolosale Katedraal gaan besoek, wat net so paar
straat blokke van ons hotel was. By die plein let een
van die vele skoen skoonmaker ouens op my boots kort 'n
was en soos 'n goeie intrepaneur bied hy aan om my een
skoen gratis skoon te maak, om my te wys hoe nice hy
hulle kan maak. Wel, ek het so bietjie tos gelyk met een
skoon en een vuil skoen, en moes toe maar die geldjies
opdok vir die perd om my ander skoen ook mooi skoon te
maak. Ten minste het hulle darem mooi gelyk vir so dag
of wat.
Die volgende
dag is ons vroeg daar weg en het deur pragtige
bergagtige terein gery, die keer op die tolpad,
aangesien ek nie meer kans gesien het om op die gratis
pad en oor die duisende spoed hobbels te poer poer nie.
Dit was die moeite werd, en ons het vroeg middag by Huatosco
aangekom. Huatosco is 'n klein dorpie in 'n pragtige,
lowergroen gebied, met piesang, suikeriet en koffie
plantasies in die omgewing. Dis hier waar die leier van
CMA Mexico, en sy gesin bly.
Ons het hulle so paar maande vantevore in Arkansas, VSA,
ontmoet en hulle het ons genooi om by hulle te kom kuier.
Manual, Ortencia en hul twee dogters (Sarai en Andrea)
het ons behoorlik laat tuis voel. Nog 'n CMA lid, Andy,
van Texas, VSA, met sy Truimph 1200 Trophy, het ook by
hulle gekuier dieselfde tyd as ons. Andy was 'n
God send,
want hy kon al ons gesprekke vertaal, aangesien hy vlot
in beide Engels en Spaans is. Manual het ons vertel hoe
hy sy hart vir die Here gegee het na 'n vriend hom
vertel het van die liefde van Jesus. So 3 of 4 jaar
gelede het hy gehoor van CMA, en het Arkansas toe gery
om meer uit te vind van die organisasie en het
aangesluit as die stigterslede in Mexico. Hulle is reeds
al 30 lede sterk, net in die klein dorpie van Huatosco,
en het so paar lede in ander dorpe in die omgewing. Ons
het ook die geleentheid gehad om baie van die lede te
ontmoet en was saam na hul kerkdiens. Dit het vir 4 dae
aaneen gereen terwyl ons daar by hulle was, so ons kon
net lekker in die huis sit en gesels.
Die weer het teen sondag opgeklaar en ons het toe
besluit om die pad te vat terwyl dit nie reen nie. Ons
was duidelik nou in die mooi groen deel van die land, en
het ook die warm weer verwelkom. Ons het nou lank genoeg
in die koue gery, en is al uitgehonger vir bietjie
warmte. Ons het kuslangs gehou en deur die staat van
Tobasco gery. Die Tabasco peper sous wat ons ken het sy
naam van hierdie deel van Mexico ge-erf. Tabasco staat
is duidelik 'n meer welvaarende staat as die vorige
state wat ons deur gery het. Die paaie is die beste wat
ons nog voorgekom het, en die stad van Villahermosa lyk netjies
en modern. Tabasco kry sy welvaart van die olie berdyf,
wat in die deel van die Meksikaanse Golf plaasvind.
Palengue
is die bekendste ou Maya stad in Mexico. Ons was hoogs
beindruk met die plek, wat besonders mooi gerestureer
is en in 'n pragtige deel van die oerwoud le. Meeste van
die stad se bekende geskiedenis gaan oor hul bekendste
koning, Pakal. Hy het 'n pragtige paleis gehad, met 'n
uitkyktoring en alles. Die paleis is deel van die groot
groep ruines, en tans een van die strukture wat hul
skoon en netjies hou, saam met so paar ander piramides
wat gedien het as grafte en aanbiddingsplekke. Daar is
ook 'n groot deel van die ruines wat nie heeltemal
skoongemaak en in die oopte is nie en die geboue is
oorgroei met die oerwoud plante. Palenque het ons 'n
wonderlike idee gegee van beide werelde, hoe dit eens op
'n tyd moes gelyk het, en ook hoe dit moes gelyk het toe
die ontdekkingsreisigers die stede gevind het.
Ons
kampterein was so 1km vanaf die ruines in die reservaat
wat 'howler monkeys'
huisves. Ons het nie die apies gesien nie, maar elke
aand het ons hulle gehoor 'howl',
vandaar seker die naam. Die kampterein het ook 'n
resturant gehad, wat die warmste salsa saam met hul kos
bedien wat ons nog teegekom het. Daar was so paar
lastige honde rondom die tafel elke keer waneer ons
geeet het, so toe 'dokter' ek so paar hoenderbene dik
met die salsa en gee dit vir hul. Wel, die hond het ons
darem lekker vermaak, want sy bek moes behoorlik gebrand
het, maar hy sal mos nie daardie been los nie. Hy kou
net so af en toe aan die been, dan laat val hy hom weer
op die grond, tot die ander hond nader kom, dan begin
kou hy weer. 'n Regte 'sucker vir punishment'
kom sit hy weer langs my vir nog terwyl hy aanhoudend sy
brandende lippe lek. Ai, wat 'n mens nie alles doen vir
'vermaak' op die pad nie!
In Palenque
dorp loop ons twee Afgetreede Kanadese ouens raak op hul
nuwe 1200GS's. Hul toer Sentraal Amerika in 3 maande.
Die pad vanaf Palenque
na Chetumal (By die Belize grans) was pragtig. Die
landskap is dig bewoud en lowergroen. Daar is min mense
in daardie deel van die land en dele van die pad het my
laat heriner aan die Alaskan Highway, net wildernis so
ver die oog kan sien. Naby Xpujil het ons Maya Tempels
bo die woud sien uitsteek nie ver van die pad af nie.
Dis indrukwekkend om te dink hoe diep die Maya mense in
die woud gebly en oorleef het. Ek wonder wat hul gedoen
het teen muskiet en ander gogga byte. Ons het die een
aand in die dorpie van Xpujil (spreek so uit: Spoejeel)
geslaap in 'n hout hokkie/kamer, en die volgende oggend
vroeg weer in die pad geval na die grens van Mexico en
Belize. Mexico het al ons
verwagtinge oortref en is 'n land met al die eienskappe
om jou 'n wonderlike fakansie ervaring te gee. Die land
is geweldig ryk aan geskiedenis en het vele dorpe en
ruines wat daarvan getuig. Daar is 'n wye verskydenheid
van landskap en natuurskoon, van woestyn en vlaktes tot
berge en oerwoud. Die mense van Mexico is baie
vriendelik en het 'n unieke kultuur, en hul kos
verskeidenheid is van die beste wat ons al teegekom het.
Mexico is groot en ons het 5800km gery van Noord na Suid.
Dis ook redelik bekostigbaar, aangesien ons vir die
eerste keer sedert Iran binne ons begroting gespandeer
($40 per dag) het en ook 'n lekker tyd gehad het. Mexico
is sekerlik 'n land waarna ons graag sal wil terugkeer
om meer van te sien. . . .
|