Ons is by Aberdeen, net so oor die 40,000km vanaf Kaapstad (12,000km vanaf Dubai) en die Aberdeen wat ek van praat is in die noorde van Skotland, nie in die Karoo nie. Sedert ons laaste epos het ons heelwat kilometers afgele, en heelwat interesante stories om te vertel. Ek sal op 'n later stadium meer vertel oor ons rit deur Switserland, Duitsland, Frankryk en Belgie. Aangesien Engeland en Skotland vars in my gehue is, wil ek julle graag eers die deel dek. Laas week Woensdag het ons vanaf Calais met die ferrie oorgekom na Engeland by Dover. By Dover het Paul ons kom haal, waar ons oorgebly het. Paul is deel van die plaaslike CMA (Christian Motorcycle Asosiation) in Dover, en het ons met ope arms ontvang. Paul en Dawn is uit en uit bikers, besit nie eens 'n kar nie. Hy ry 'n Valcan, Dawn 'n Virago en hul dogter 'n 125 Rebel. Ons het die aand tot laat gesit en kuier. Dit was lekker om weer in Engelse geselskap te wees, aangesien kominikasie in Engels in die ander Europese lande  nie so spontaan is soos in Engeland nie Die volgende oggend het Paul ons op die regte pad gesit om verder noord te ry na Derby. Dit was die eerste keer sedert Kenia dat ons weer aan die linkerkant van die pad moes ry, en het sommer gou tuis gevoel op die paaie. Die probleem was egter dat die paaie verskriklik besig was, en daar was nie baie geleentheid vir rondkyk nie, nie dat daar baie was om te sien langs die 3-laan snelweg nie. Die plan was om so ver as moontlik weg te bly van London, om die druk verkeer te mis, maar die M25 was baie besig en het my laat herinner aan die paaie in Dubai, vol karre. Ons eind bestemming vir daardie dag was Derby, waar ons die Horizons Unlimited Motorcycle Meeting bygewoon het. So 100km voor Derby het ons gestop en kos gekoop by Tesco, die plaaslike supermark soortgelyk aan ons Pick 'n Pay's by die huis. Met die ry in die parkeerarea voel ek die agter wiel laer (bearing) voel so bietjie grof. Ek het dadelik geweet wat dit was, aangesien ek 3 jaar terug in die middel van Oman ook daardie gevoel gahad het, net voor die bearing heeltemal opgepak het. Ek het net gebid en die Here gevra dat die ding moet hou tot by die rally, want daar sal ek dit veel maklikter kan uitsorteer. Dit was toe ook so, toe ons by die rally kampterein inry, toe raas die bearing sommer lekker. Nadat ons die tent opgeslaan het, het ek die ewenaar (dif) gestrip, en die rat met die bearing uitgehaal. Met die spul is ek toe na Glyn, die hoof organiseerder van die byeenkoms. Hy doen toe so bietjie navraag en vind toe uit dat daar wel 'n ou op die terein is met 2 spaar bearings, en hy sal dit vir my opsit. Die ou met die bearing se naam is Bill, en hy besit 'n besigheid met die naam van Moto-Morocco, reel bike toere na Morocco, en ry altyd met spaar bearings vir die GS'e. (Wat se dit vir jou?)

Die Horizons Unlimited Meeting is soos die Engelsman sal se, 'n Rally met 'n difference. Daar was 500 bikers, almal met dieselfde passie, langafstand avontuur ritte met hul motorfietse. Daar was heelwat ouens wat al wyd en suid getoer het, selfs party wat om die wereld was. Daar was motorfietse van alle vervaardigers, Africa Twins, KTM's, ou en nuwe GS'e, Tenerre's en so meer. Omtrent almal wat ons daar ontmoet het, was baie vriendelik en het goeie stories om te vertel. Die organisasie van die byeenkoms was uit die boekke, daar was stalletjies wat toer toeristing verkoop het, 'n resturant wat kos gemaak het en warm, skoon storte dwarsdeur die naweek. Om die mense besig te hou, was daar regdeur die naweek in 3 verskillende kamers foto-aanbiedings en praatjies gehou van mense se toer ondervindings en ook raad van die pro's aan degene wat nuut is in die 'Adventure Biking'. Ons het by 2 geleenthede ons fotos en toer ondervinding gedeel. Daar was 'n 'Bonfire' reg deur die naweek wat aanhoudend gebrand het, en so af en toe het daar 'n ou die kitaar geslaan en gesing. Die Saterdag het dit meeste van die dag gereen, maar dit het glad nie 'n demper op die rally gees gesit nie, mens kon egter sien die locals is die soort van weer gewoont. Naby die Bonfire was daar 'n kombuis-tent wat mense gewys het hoe om 'road-kill' te slag en gaar te maak, en jy kon selfs daarvan proe en eet. Die 'road kill' het alles ingesluit vanaf eekhoring, haas, tortelduif en so aan. Nie sleg gewees nie, en ek kan bevestig dat haas en eekhoring soortgelyk is in smaak, en proe amper soos kalkoen vleis. Vrydag het Bill my bearing probeer vervang, maar vir een of ander rede het die nuwe bearing wat hy opgesit het stram getrek, en hy moes die weer afhaal. Dis waar die probleem begin het. Sonder die regte toeristing is dit 'n baie moeilike taak, en na vele ure se gespook moes hy tou opgooi. Ek kan nou ook bevestig dat 'n GS se agterwiel bearing is nie 'n ding wat jy maklik langs die pad kan vervang nie. Dit kos my toe die volgende dag na BMW gaan, en 2 nuwe bearings koop. Ongelukkig kon hulle dit nie vervang nie, maar gelukkig kon Glyn se vriend dit vir my doen in sy goed toegeruste werkswinkel, en teen saterdagaand was die bike weer in een stuk, reg vir die pad.

Ek het nie eens twee keer gedink nie en dadelik sy uitnodiging aanvaar. Toe Charmaine terug kom van die B&B, deel sy met my hoe mooi die kamers is, met 'n see uitsig, en die prys pas ons begroting, en hulle het gratis internet (dis gewoonlik 'n groot aantrekking vir ons). "Nee" se ek:"Ons bly nie hier nie, die Here het ons 'n ander blyplek gegee" Natuurlik was sy baie verbaas, maar klim toe maar ewe gedwee op die bike en vertrou my vinnige besluitneming. Die vriendelike Skotsman se naam is Leo, en hy bly waarlik in 'n uitkyktoring wat gebou was in die 2de wereld oorlog. Soos mens sal verwag van 'n uitkyktoring, kyk dit uit oor die hele baai en omgewing. Ou Leo bly op sy eie daar, en is egter nie van die netjiese soort nie. Die binnekant van die huisie lyk of dit deur 'n orkaan getref is, maar die uitsig buite maak meer as op vir wat binne aangaan. Om alles te kroon, gee hy ons toe sy beste kamer om in te slaap, op die boonste verdieping, met 'n uitsig oor die Loch (baai) wat ek moeilik sal kan beskryf. Leo leef 'n baie eenvoudige lewe, ry sy paneelwa met ou kookolie (Maak sy eie BioDiesel), maar geniet die lewe en is baie gelukkig waar hy is. Sy huis is oop vir enigeeen wat by hom wil kom oorbly, en hy het al baie backpackers vir gratis gehuisves.

Dinsdag oggend is ons verder met kuspad noord en die terein raak net mooier en mooier. Die pad is plek plek enkelbaan, met breer plekke hier en daar vir voertuie om verby mekaar te kom. Gelukkig is daar maar min voertuie op daardie paaie.
 
By Malaig is ons met 'n ferrie oor na die eiland van Skye, en het gery tot by Portree, waar ons weer begin soek het vir 'n B&B, tevergeefs, almal vol. So 20km uit Portree kom ons toe op 'n oulike klein dorpie af met 'n goedkoop B&B, waar ons die aand gebly het. Woensdag oggend is ons van daar af verder noord na Applecross, en die Applecross Skiereiland. Weereens, die paaie en terein fantasties, perfek vir 'n bike soos die GS. Al die tyd sedert Glasgow was ons nog geseen met pragtige weer, selfs sonskyn op party plekke, en geen reen. Temprature is 'n lekker koel 15 grade C. Die middag het ons net voor Inverness al vroeg begin soek vir 'n B&B, en by die 3de probeerslag plek gevind op 'n plaas. Die skape hier in skotland is so mooi dat ons einlik fotos neem van hulle, die locals dink seker ons is van ons kop af. Die skape lyk presies soos daai skape in die film Babe, lekker dik wol, spier wit en stok stywe bene, lyk te koddig as hulle hardloop. Party is wit met 'n swart kop.